Kierownik projektu
:
Prof. dr hab. inż. Katarzyna Siuzdak
Instytut Maszyn Przepływowych im. Roberta Szewalskiego PAN
Panel: ST11
Konkurs
: M-ERA
ogłoszony
5 marca 2024 r.
Hormony kojarzymy przede wszystkim ze zdrowiem, rozwojem i codziennym funkcjonowaniem organizmu. To właśnie one regulują m.in. cykl menstruacyjny, przebieg ciąży, pracę tarczycy, metabolizm i reakcje na stres. Współczesna medycyna coraz skuteczniej wykorzystuje hormony w antykoncepcji, leczeniu niepłodności, menopauzy, chorób tarczycy czy nowotworów. Leki zawierające hormony są ogromnym wsparciem dla milionów osób, ale ich stosowanie ma również mniej widoczny wymiar środowiskowy.
Hormony na styku zdrowia człowieka i środowiska
Część hormonów i ich metabolitów jest wydalana z organizmu, a następnie trafia do kanalizacji i wód powierzchniowych. Nawet bardzo niskie stężenia hormonów mogą wpływać na organizmy wodne, zakłócać ich rozwój i rozród oraz zmieniać równowagę ekosystemów. Jednocześnie w medycynie szybkie i wiarygodne śledzenie zmian poziomu hormonów jest ważne dla diagnostyki i oceny skuteczności terapii. Zdrowie człowieka i stan środowiska wodnego są więc ze sobą ściśle powiązane.
Projekt HerAqua odpowiada na oba te wyzwania. Jego celem jest opracowanie prototypu niewielkiego, przenośnego urządzenia mikroprzepływowego, które umożliwi wykrywanie wybranych hormonów w bardzo małych objętościach próbek cieczy z użyciem sensora elektrochemicznego. Docelowo platforma będzie testowana zarówno w modelowych płynach ustrojowych, jak i w próbkach wód środowiskowych. Ma to pokazać, że w przyszłości będzie można wykonywać pomiary szybciej, bliżej miejsca pobrania próbki i przy wykorzystaniu znacznie mniejszej ilości materiału.
Nanomateriały w służbie precyzyjnego wykrywania hormonów
Sercem urządzenia będą specjalnie zaprojektowane elektrody. Powstaną one z nanostrukturalnych nanomateriałów węglowych, a dokładnie dwuwymiarowych węglików metali znanych pod nazwą MXenów chrakteryzujących się wysokim przewodnictwem elektrycznym oraz węglowych kropek kwantowych. Materiały te będą łączone i modyfikowane nanocząstkami złota, aby zwiększyć czułość powierzchni elektrody. Dzięki dużej powierzchni i dobremu przewodnictwu elektrody będą mogły skutecznie „wyłapywać” bardzo małe ilości hormonów i przekształcać informację o ich obecności w mierzalny sygnał elektryczny.
Sama czułość nie wystarczy, gdy chcemy dokonać pomiaru w próbkach rzeczywistych, takich jak ścieki, woda rzeczna, ślina czy pot. Zawierają one wiele substancji, które mogą zakłócać pomiar. Dlatego powierzchnie elektrod zostaną biofunkcjonalizowane, czyli wyposażone w biologiczne elementy rozpoznające konkretne cząsteczki, np. przeciwciała. Można je porównać do molekularnych „zamków”, do których pasuje tylko określony „klucz”, czyli wybrany hormon. Takie rozwiązanie pozwoli zwiększyć selektywność czujnika i umożliwi jednoczesne monitorowanie kilku hormonów.
Zielona technologia dla diagnostyki i monitoringu środowiska
Istotnym elementem realizacji projektu HerAqua jest również zrównoważony sposób wytwarzania materiałów. W wielu standardowych metodach otrzymywania nanomateriałów wykorzystuje się substancje niebezpieczne dla zdrowia i środowiska, np. w przypadku wytwarzania MXenów tradycyjnie wykorzystuje się kwas fluorowodorowy (HF). W projekcie zastosowane zostaną naturalne rozpuszczalniki eutektyczne, oparte na związkach powszechnie występujących w przyrodzie, takich jak pochodne cukrów, aminokwasy czy składniki podobne do tych obecnych w organizmach żywych. Zespół oceni też cykl życia projektowanego urządzenia: od materiałów i procesu wytwarzania, przez użytkowanie, aż po możliwość ponownego wykorzystania lub zagospodarowania zużytych elementów.
Najważniejszym rezultatem projektu będzie laboratoryjny demonstrator urządzenia zdolnego do selektywnego monitorowania hormonów w przepływających próbkach. HerAqua nie ma zastąpić zaawansowanej diagnostyki laboratoryjnej, lecz stworzyć jej praktyczne uzupełnienie: narzędzie przydatne w badaniach środowiskowych, wstępnej diagnostyce i przyszłym monitorowaniu terapii hormonalnych. Projekt pokazuje, że nowoczesne materiały mogą pomagać, jednocześnie chronić zdrowie ludzi, jakość wód i różnorodność biologiczną.
Pełny tytuł finansowanego projektu: Innowacyjny sensor elektrochemiczny z nanostrukturami węglowymi do monitorowania żeńskich hormonów
Prof. dr hab. inż. Katarzyna Siuzdak
Prof. dr hab. inż. Katarzyna Siuzdak to specjalistka od nanotechnologii oraz popularyzatorka nauk ścisłych. Kieruje Zakładem Fizycznych Aspektów Ekoenergii w Instytucie Maszyn Przepływowych PAN w Gdańsku, gdzie wytwarza nanostruktury dla urządzeń do konwersji i magazynowaniu energii oraz sensorów elektrochemicznych. Kierowała projektami: Sonata, Sonata-BIS, Ceus-Unisono, a obecnie M.ERA-NET. Laureatka m.in. stypendium START FNP i Nagrody im. prof. W.H. Nernsta oraz nagród za popularyzację.